23e zondag door het jaar
Jesus&2or3

Kerkproeverij, dat is het thema van deze zondag in vele christelijke kerken. De bedoeling wordt als volgt omschreven: “Kerkproeverij vormt dé gelegenheid om iemand die je kent persoonlijk uit te nodigen naar een kerkdienst. Om zo geheel vrijblijvend te proeven aan het geloof als het ware. […] En ook als je als gelovige zelf misschien even niet zoveel meer hebt met ‘de kerk’, kan Kerkproeverij juist een aanleiding zijn om je te laten verrassen.”

De lezingen van vandaag behandelen een thema dat hier op aan sluit. Ezechiël, Paulus en Jezus spreken de mensen van hun geloofsgemeenschappen erop aan hoe belangrijk het is om het binnen deze gemeenschap zo in te richten, dat de gelovige gemeenschap ook een geloofwaardige gemeenschap kan zijn. Blijkbaar was dat niet vanzelfsprekend. Alle drie formuleren ze hun vermaningen nogal negatief, d.w.z. er is al het nodige misgegaan en er moet corrigerend opgetreden worden. Toch is dat niet het belangrijkste, zoals Paulus zegt: “De liefde berokkent de naaste geen enkel kwaad. De liefde vervult de hele wet”, refererend aan Jezus’ gebod: ‘bemin de naaste als uzelf’. Want al die regels zijn bedoeld om mensen tegen zichzelf te beschermen, tegen hun neiging namelijk om zichzelf tot de norm der dingen te maken, om zich te verzamelen, óók in geloofsgemeenschappen, in hun eigen naam en niet in de Naam van hun Verlosser. “Waar er twee of drie verenigd zijn in mijn Naam, daar ben Ik in hun midden.” “Mijn Naam’, zegt Jezus dus. Daar waar mensen zich verzamelen in hun naam, d.w.z. waar alle draait om hun eigen zelf en eigen belangen, daar is Jezus niet aanwezig, daar kán Jezus niet aanwezig zijn, simpelweg omdat Hij niet uitgenodigd is; er is geen plek voor Hem vrijgehouden. Daar is geen ruimte voor de ander, voor liefde of barmhartigheid. Daar telt alleen het ‘ik’ en niet ook het ‘jij’. Regels dus om mensen bewust te maken dat gemeenschap gaat over ‘ik én de ander’, als gelijkwaardige partners in een relatie. Alleen dan is er namelijk sprake van een gesprek waar we met elkaar spreken i.p.v. alleen maar tegen elkaar. Dan zijn we niet alleen gastvrij, d.w.z. de ander mag erbij, als hij of zij zich maar stil houdt en aanpast, maar ook uitnodigend, d.w.z. we willen de ander erbij precies omdat hij of zij anders is én blijft.

About the Author

Krijtberg
Krijtberg
administrator