13e zondag door het jaar

Uit de eerste eeuwen van het christendom zijn heel wat ge­schriften bewaard gebleven. Slechts een enkele keer lezen we iets over een schildering of een beeld. Zo vinden we in de Kerkgeschie­denis, geschreven door Eusebius (c. 265-339), de vermelding van een bronzen beeldengroep. Deze beelden­groep stond in Paneas, een stad in Syrië. Men zag een staande man die zijn hand uitsteekt naar een vrouw. De vrouw knielt voor hem neer, de handen naar hem uitgestrekt. U raadt het al: de beelden­groep stelde de genezing voor van de vrouw die aan bloedingen leed en kan als zodanig als een illustratie gelden van het evange­lie van vandaag. Het beeld stond bij de deur van haar huis. Eusebius had het monu­ment met eigen ogen gezien.

vroegchristelijke sarcofaag (Volbach-Hirmer pl. 44) Scan_20180529

Vroegchristelijke sarcofaag (Volbach-Hirmer pl. 44)

Hij besluit zijn beschrijving met de opmerking: Het is hele­maal niet te ver­wonderen dat heide­nen die oudtijds welda­den ontvin­gen van onze Heiland zoiets gedaan hebben… Euse­bius be­schouwt het als een heidens gebruik om dit soort beel­den op te richten. Arche­ologen vermoeden dat hier inderdaad sprake is van een heidense beeldengroep, die men later aanzag als een weergave van Christus en de vrouw die door hem werd genezen.

In de Vaticaanse Grotten onder de Sint Pieter in Rome bevindt zich een vroegchristelijke sarcofaag uit de vierde eeuw. Deze sarcofaag is versierd met reliëfs, onder andere Christus en de vrouw die aan bloedvloeiing leed. Dit reliëf komt overeen met de beeldengroep in Paneas. Geen magische aanraking van het gewaad van de wonderdoener, maar geestelijk contact. Jezus richt zich tot haar en raakt haar aan. Zij krijgt meer dan lichamelijke genezing, haar geloof schenkt haar algehele redding, naar lichaam en ziel. Zo hoopte ook de overledene voor wie de sarcofaag was bestemd, veilig te zijn in Gods hand en een geredde te zijn.

Predikant van dit weekend: Peter van Dael SJ

About the Author

Krijtberg
Krijtberg
administrator